پنجره را کاه گل گرفتند
بازترین پنجره شد دیواری کاه گلی
حرف های جنس زمان هم چنان ناگفته
داده اند جای خود را
به حرف هایی از جنس ریا
چشم ها هوس بازانه حتی
خیره می شوند به شکاف زمین
همه مردم شهر هم چنان خوابند
حوری همچنان فقه می خواند
سهراب کجایی؟
چمدانت جا دارد برای پیراهن تنهایی من؟
برچسب: سهراب کجایی,سهراب کجایی که,سهراب كجايي,وای سهراب کجایی آخر؟,سهراب تو کجایی,پس کجایی سهراب,و کجایی سهراب,آی سهراب کجایی,شعر کجایی سهراب,
نویسنده: یگانه دادخواه